به روز شده در: ۲۵ اسفند ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۷
کد خبر: ۷۴۵۴۲
تاریخ انتشار: ۰۵ بهمن ۱۳۹۳ - ۰۹:۵۸
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
در به در کوچه های ژنو!
پس از عملیات مشکوک و تروریستی پاریس، که همچنان بسیاری از ابعاد آن نامکشوف مانده، و به راه افتادن موج جدیدی از اسلام هراسی در فرانسه و اروپا، که به توهین های زنجیره ای و راهپیمایی های به اصطلاح ضد تروریستی منجر شد، محمدجواد ظریف در سفری غیر عرف به فرانسه سفر کرد.

سخن، گروه سیاسی: این اقدام ظریف در حالی رقم خورد که وزارت خارجه تحت لوای مدیریتی او، با گذشت چند روز از توهین های مکرر نشریات فرانسوی و اروپایی علیه اسلام و پیامبر گرامی مسلمانان، در موضعی میانه و به اصلاح معتدل، مانند جناب رئیس جمهور، هم ترور و تروریسیم را محکوم کرد و هم توهین به مقدسات را!

اما آنچه صدای مردم ایران را در آورد، نه سفر جناب ظریف به فرانسه در هنگامه توهین های مکرر آنها به پیامبر و اسلام بود و نه عدم واکنش مناسب وزارت خارجه تحت مدیریت آقای وزیر، بلکه پیاده روی نمادین ظریف و جان کری در خیابان های ژنو بود.

قدم زدن به ظاهر ساده و 15 دقیقه ای که در اوج احساسات ضد آمریکایی و ضد استکباری مسلمانان جهان، حکم یک آب سرد را داشت، آب سردی که بر سر مردمی ریخته شد که چشم امیدشان به جمهوری اسلامی و نماینده انقلاب اسلامی ایران است.

اگرچه موافقان و مخالفان این حرکت برای توجیه و یا انتقاد دلایل خاص خود را بیان کردند، اما استفاده مکرر جریان رسانه ای حامی دولت از یک کلیدواژه خاص برای توجیبه این موضوع، ماجرا را پیچیده و مضحک کرده است.

یکی از سایت های اصلاح طلب و حامی دولت با انتشار یادداشتی سراسر توهین، منتقدان حرکت جناب وزیر را نامرد، خنجر زن از پشت، تلویحا همسو با صهیونیست ها و ... نامید و در استدلالی جالب توجه نوشت: اگر بخشی از مذاکره را به جای نشستن، با قدم زدن انجام داده، دلایل موجه داشته است که از آن جمله، دادن پیام به جهان و از جمله صهیونیست هاست که برغم تمایل آنها، مذاکرات خوب پیش می رود و نیز جلوگیری از شنودهای احتمالی در حساس ترین فراز مذاکرات.

وی در ادامه می افزاید: حال دلواپسان داخلی، از کدام بخش این ماجرا ناخرسند هستند؟ از این که برخلاف میل صهیونست ها، مذاکرات خوب پیش می رود یا از این که امکان شنود از فراز حساس مذاکرات گرفته شده است؟! پاسخ به این سؤال، تکلیف خیلی از مسائل را روشن می کند.

اگرچه دل آرام های دولت و مذاکرات، مدعی اند صهیونیست ها از پیش روی مذاکرات ناراحتند، اما به استناد سخنان وزیر خارجه آمریکا و هیئت بلندپایه جمهوی خواهان که اخیرا به سرزمین های اشغالی سفری مهم داشته اند، آژانس امنیتی رژیم صهیونیستی (موساد) به نمایندگان جمهوری خواه هشدار داده و توصیه کرده از وضع تحریم های جدید علیه ایران خودداری کنند، چراکه این به مثابه پرتاب نارنجک در میانه میز مذاکرات است. (منبع رویترز، خبرگزاری بلومبرگ)

اما جملات پس و پیش نویسنده این یادداشت، مسئله دیگری را در خود مستتر کرده است، و آن متهم کردن سیستم های اطلاعاتی جمهوری اسلامی به شنود مذاکرات هسته ای فی مابین ایران و آمریکاست.

اگر فرض جناب نویسنده را درست ارزیابی کنیم، این پرسش مهم مطرح می شود که مگر جناب ظریف، مطابق آنچه در ادامه نوشتار خود آورده اید، مورد اعتماد سیستم و نظام نیست، پس چرا از ثبت آنچه در میز مذاکرات می گذرد، چنان احساس نگرانی می کند که ترجیح می دهد، 15 دقیقه در هوای سرد خیابان های ژنو، آنهم با لباس نامناسب، با نمایده دیرینه ترین دشمن جمهوری اسلامی، قدم بزند؟ جناب ظریف نگران است که چه چیزی شنیده شود؟! لطفا نفرمایید که ترس از شنود مکالمات توسط اسرائیل است که آنها گزارش مستقیم را از جان کری دریافت می کنند و نیازی به شنود ندارند. 

آیا ماموران محافظ جان کری و شخص جان کری، محرم حرف هایی هستند که ملت ایران، برای دانستن آن نامحرمند؟ بر فرض درست دانستن آنچه جناب نویسنده مدعی است، آیا جناب ظریف حرف خاصی با کری داشته که اگر به گوش نمایندگان ملت ایران می رسیده، در سرنوشت مذاکرات، نتیجه گذار بوده؟! و پرسش مهم تر آنکه، مگر نه آنکه طبق استدلال خودتان در ادامه یادداشت، ریز گفتگو ها در اختیار مقامات عالی رتبه نظام قرار میگرد و همه چیز با هماهنگی پیش می رود، پس چه نگرانی و از چه ناحیه ای برای جناب ظریف به وجود آمده که نخواسته آنچه در گزارش می آورد با آنچه مستندا شنیده می شود (بر اساس هم فرض اولیه جناب نویسنده) یک امر واحد باشد!

و پرسش آخر اینکه، آیا جان کری هم برای شنود نشدن توسط سیا، و صهیونیست ها خیابان های ژنو را به میز مذاکرات ترجیح می دهد؟

این ها پرسش هایی است که باید از دولت راستگویان و حامیان آنها، که دانستن را حق میدانند، اما معلوم نیست "حق چه کسی؟!" پرسید، شاید برای آن پاسخی شایسته ملت باهوش و شریف ایران داشته باشند.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: