به روز شده در: ۲۵ اسفند ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۷
کد خبر: ۷۳۱۶۱
تاریخ انتشار: ۱۶ دی ۱۳۹۳ - ۰۹:۵۳
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
هنر یک خلبان ایرانی در فرود آوردن هواپیمای دچار نقص فنی شده با یک موتور بار دیگر نشان داد مشکل موضوعاتی مانند صنعت هوایی را باید در عدم توان مدیریتی استفاده کننده از افراد توانا دانست.
به گزارش سخن، روز پنجشنبه یازدهم دی ماه، همزمان با آغاز امامت حضرت مهدی(عج) و سال نو میلادی یک هواپیمای ایرباس-۳۰۰ هواپیمایی ایران ایر که به دلیل نقص فنی در یکی از موتورها با مشکل مواجه شده بود، سرانجام با مهارت خلبان، موفق شد حدود ۳۱۰ نفر از مسافران این پرواز را به سلامت در فرودگاه مهرآباد به زمین بنشاند.

یک منبع آگاه در گفت و گو با خبرنگار جهان نیوز، با اعلام این خبر و با اشاره به مشکل بوجود آمده در این پرواز گفت: «حدود ۲۹۳ مسافر در این پرواز حاضر بودند که به همراه مهمانداران و خدمه پرواز، این جمعیت به حدود ۳۱۰ نفر می رسید. این بدان معناست که هواپیما از حداکثر ظرفیت و وزن برخوردار بوده است.»

وی در ادامه توضیحات خود در مورد این حادثه می گوید: «زمانی که هواپیما حدود ۱۲۰ مایل (۲۰۰ کیلومتر) از تهران دور شده بود، خلبان متوجه نقص فنی در یکی از موتورها می شود تا حدی که این موتور به دلیل خالی شدن روغن بطور کامل از کار می افتد. البته باتوجه به مهارتی که خلبان از خود نشان می دهد و با عنایت به دستورالعمل های فنی، اجازه سوختن موتور را نمی دهد و بلافاصله به فرودگاه مهرآباد اعلام خطر و درخواست فرود اضطراری می کند.»

این کارشناس فنی هواپیمایی با اشاره به دشواری حفظ هواپیما با یک موتور و با ظرفیت بیش از ۳۰۰ مسافر یادآور شد: «وقتی یک موتور هواپیما از کار می افتد، علاوه بر اینکه هواپیما یک موتور ندارد و باید تنها با موتور دیگر آن را کنترل کرد، خرابی همان یک موتور نیز موانع زیادی بر سر راه کنترل هواپیما ایجاد می کند. به عبارت دیگر مشکلات خلبان در این مواقع دوچندان می شود.»

هنر خلبان ایرانی در کنترل هواپیما با یک موتور

این منبع آگاه در ادامه به خونسردی خلبان نیز اشاره می کند و بر همین اساس می گوید: «یکی از اتفاقات خوبی که در این پرواز افتاد، تسلط روانی خلبان بر اوضاع بود. قطعا خلبان هم یک انسان است و به واسطه خطری که در کمین اوست و با آن دست و پنجه نرم می کند، دچار استرس، اضطراب، افت فشار خون و سایر مشکلات جسمی و روحی می شود، اما اگر خلبانی بتواند با غلبه بر تمامی این احساسات، آرامش را به خدمه پرواز و مسافران منتقل کند، به جرات باید گفت هنرمندی به خرج داده است.»

تمام این اتفاقات ماجرایی است که طی حدودا ۴۰ دقیقه (از آغاز پرواز و فرود اضطراری) به وقوع پیوست. اتفاقی که می توانست یک فاجعه اجتماعی در کشور به بار آورد.

تصور کنید، غروب پنج شنبه خبر سقوط یک هواپیمای مسافربری شرکت ایران ایر، در صدر اخبار رسانه ها قرار گیرد: «هواپیمای ایرانی با بیش از ۳۰۰ مسافر سقوط کرد»

بلافاصله پس از انتشار این خبر مسؤولان سه قوه برای پیگری دلایل سقوط و... بسیج می شدند. رسانه های بیگانه بار دیگر فرصتی می یافتند برای تحقیر صنعت هواپیمایی ایران و تجاوز به حریم اخلاقی، اجتماعی و سیاسی ملت ایران. بیش از ۳۰۰ خانواده ایرانی عزادار می شد و هزار و یک اثر روحی و روانی دیگر که حتی می توانست تا مدتها شرکت های هواپیمایی را نیز با عدم استقبال مسافران مواجه کند.

اما اکنون به لطف الهی این اتفاق به وقوع نپیوسته و ۳۰۰ مسافر این پرواز بدون آنکه «آب در دلشان تکان بخورد» و با قبول این توجیه که یک نقص فنی کوچک در پرواز بوجود آمده، به سلامت بر باند فرودگاه مهرآباد بر زمین نشستند.

چرا «ایران‌ایر» از خلبان خود تقدیر نکرد؟!

حال وظیفه شرکت ایران ایر در قبال خلبانی که توانسته با خونسردی و مهارت مثال زدنی، ناجی جان بیش از ۳۰۰ مسافر این پرواز شود چیست؟ آیا تقدیر و تشکر (حتی به اندازه اهدای یک لوح تقدیر) شایسته تلاش این خلبان نیست؟

پس چرا بعد از گذشت نزدیک به پنج روز از این حادثه، هیچ خبری در رسانه ها مخابره نشده است؟ چرا «ایران‌ایر» قدر نیروهای باتجربه، نخبه و ماهر خود را نمی داند؟ مگر نه این است که تشویق یکی از اصلی ترین اصول مدیریتی برای تقویت انگیزش کارکنان و کارمندان یک اداره و سازمان است؛ اما انگار «ایران ایر» از این اصل مهم و حیاتی در سازمان خود غافل شده است؟! اینکه بسیاری از خلبانان توانمند کشورمان بار سفر به سایر کشورها بستند، گویای ضعف در مدیریت منابع انسانی در شرکت های هواپیمایی ماست.

معضل اصلی در صنعت؛ عدم مدیریت است نه تحریم!

این کارشناس فنی صنعت هواپیمایی که در گفت و گو با جهان نیوز به شرح ماوقع رخ داده پرداخته بود، در پاسخ به این سؤال که چنین اتفاقاتی در صنعت هواپیمایی تا چه اندازه به موضوع تحریم های بی رحمانه غرب علیه ایران ارتباط دارد، گفت: «نمی خواهم بگویم تحریم ها بی اثر است اما ملت ایران نیز با تحریم بیگانه نیستند. آنها بیش از سی سال است که از سوی غربی ها و دشمنان جمهوری اسلامی ایران در تحریم هستند اما نکته ای که بیش از وجود تحریم ها می تواند به صنعت هواپیمایی ما ضربه وارد کند، عدم وجود مدیریت صحیح در این حوزه است. به عبارت دیگر نبوغ جوان ایرانی آنقدر بالا هست که بتواند هر تحریمی را دور بزند و اسیر بن بست های سیاسی نشود اما دردی که این روزها به جان جامعه صنعتی ما افتاده، عدم مدیریت است که بیش از تحریم به آن ضربه وارد می کند.»

ایرانی ها با امضای توافقنامه ژنو، فریب غربی ها را خوردند

وی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه آیا امضای توافق نامه ژنو توانست کمکی به صعنت هواپیمایی ما بکند یا خیر، خاطر نشان کرد: «متاسفانه تیم مذاکره کننده ما در خصوص بندی که در مورد برداشتن تحریم قطعات هواپیما در توافقنامه ژنو ذکر شده، فریب خوردند. بر اساس این توافقنامه غرب متعهد شده است که تحریم قطعات هواپیمای پیش از سال ۱۹۷۹ برداشته شود. این دقیقا همان تاریخ سال انقلاب ماست. یعنی تنها تحریم هواپیماهایی برداشته شده که قبل از انقلاب وارد کشور شده است و ما امروز به غیر از چند فروند محدود از این هواپیماها در ناوگان هوایی کشور نداریم. یعنی عملا غرب هیچ گام مؤثری در صنعت هوایی برای ملت ایران برنداشته است.»

بعد از توافقنامه ژنو، کار ما از قبل هم سخت‌تر شد

این کارشناس صنعت هواپیمایی که بیش از ۲۵ سال در این حوزه فعالیت دارد، در ادامه با اشاره به دور جدید مذاکرات بین ایران و گروه ۱+۵ اذعان داشت: «به عقیده من اگر توافقنامه ژنو هم صورت نمی گرفت هیچ اتفاق خاصی نمی افتاد کما اینکه پیش از امضای این توافقنامه کار برای حل مشکلات صنعت هوایی بسیار راحت تر از امروز بود چراکه در گذشته ما براحتی می توانستیم تحریم را دور بزنیم اما امروز به واسطه یک توافقنامه ای که عملا هیچ ارزشی ندارد، اجازه دور زدن تحریم ها را نیز نداریم.»
جهان
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
ناشناس 8560
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۳۵ - ۱۳۹۳/۱۰/۲۳
0
0
مساله پول است. مساله جیب نو کیسه هاست
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: