به روز شده در: ۲۵ اسفند ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۷
کد خبر: ۳۷۷۴
تاریخ انتشار: ۰۸ دی ۱۳۹۲ - ۱۶:۱۸
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
تورلیدرهای ایرانی که وظیفه راهنمایی گردشگران خارجی را بر عهده دارند، این کلمات را بسیار از زبان توریست‌های خارجی شنیده‌اند: "No kebab ... No kebab".
به گزارش سخن آنلاین، سایت عصر ایران در گزارشی درباره توریسم غذایی افزوده است: کباب با انواع مختلف‌اش، از غذاهای بسیار خوشمزه ایرانی است، مخصوصاً اگر با مواد اولیه خوب و پختی استادانه به عمل بیاید. با این حال ، حتی بهترین غذاها را نیز نمی توان هر روز خورد و از آنها لذت برد.

توریست‌هایی که به ایران می‌آیند و خود ایرانیانی که در کشور خودمان سفر می‌کنند نیز از این قاعده مستثنی نیستند و طبیعتاً دوست دارند در هنگام سفر از تنوع غذایی برخوردار باشند. اساساً یکی از جاذبه‌های سفر برای گردشگران ، آشنایی با غذاهای مختلف ملل و چشیدن طعمهای متنوعی است که شاید هیچ‌گاه در عمرشان تکرار نشود.

جالب است بدانید هم‌اکنون در میان گرایش‌های مختلفی که برای گردشگری در جهان وجود دارد ، Culinary Tourism یا Food Tourism به عنوان یک گرایش مستقل و درآمدزا مطرح است. محور این گونه از توریسم ، غذا و آشپزی است و سالانه افراد زیادی در سراسر جهان در این قالب سفر می‌کنند. این گرایش از گردشگری ، بسیار نوپاست و از سال 2001 میلادی عنوان مستقل یافته است.

در واقع ، توریسم غذایی نه تنها به عنوان یک رشته مستقل در صنعت گردشگری شناخته می‌شود، بلکه غذا به عنوان یکی از ارکان مهم سفر ( در کنار فاکتورهایی مانند آب و هوا ، جاذبه‌های طبیعی و تاریخی و بشرساخته و ... ) در همه انواع گردشگری مورد توجه است.

هم از این روست که در اغلب هتل‌های پنج ستاره کشورهای توریست‌پذیر ، به حدی غذاهای مختلف به مهمانان هتل عرضه می شود که یک توریست بعد از مثلاً یک هفته ، در حالی هتل را ترک می‌کند که هنوز نتوانسته بسیاری از غذاها را بچشد.

این را بگذارید در کنار منوی غذا در بسیاری از هتل‌ها و رستوران‌های ایران که بخش اعظم آن را برنج و کباب (با انواع معدودش) پر کرده و الباقی هم به چند نوع غذای تکراری دیگر مانند مرغ و ماهی و قیمه و قورمه محدود می‌شود. البته این بدان معنا نیست که همه‌جا این گونه است، بلکه در جاهایی تنوع غذایی نیز وجود دارد ولی عموماً غذاهای پیشنهادی در رستوران‌ها و هتل‌ها ، همین چند قلم است ، حالا کمی کمتر یا بیشتر!

دقیقاً به همین خاطر است که توریستی که به ایران می‌آید ، بعد از یکی دو روز اقامت و لذت بردن از کباب و تعریف از آن ، به زودی در می‌یابد که با فهرست محدودی از غذاها مواجه است و از این رو ، هنگام ناهار و شام ، با حالتی ناخوشایند خواهش می‌کند که دیگر به او کباب ندهند!

این در حالیست که ایران ، تنوع بسیار ارزشمندی از غذاها دارد و نکته جالب‌تر این که سبد غذایی ایرانیان از منطقه‌ای به منطقه ای دیگر متفاوت است و یک گردشگر (اعم از داخلی یا خارجی) می‌تواند در آذربایجان غذاهایی بخورد که در جنوب نیست و در جنوب با سفره‌ای مواجه شود که در اصفهان نیست و در اصفهان ، غذاهایی به او عرضه شود که در شمال وجود ندارد و در همین طور در همه نقاط ایران.

برخی برآوردها نشان می‌دهند در ایران تنها برای ناهار و شام ، 1400 نوع غذای اصلی وجود دارد که علاوه بر طعم و مزه خوب ، از نظر ارزش غذایی نیز بسیار ارزشمند هستند؛ از بریانی و کوفته و دلمه و خاگینه و اشکنه گرفته تا انواع آش و شامی و مرصع پلو و میرزا قاسمی کشک بادمجان و ... ؛ اینها ، گذشته از انواع نوشیدنی‌های ایرانی مانند شربتهای بیدمشک، به‌لیمو ، بهار نارنج ، نعنا ، خاکشیر ، سکنجبین ، دوغ و ... هستند که متأسفانه جایشان را در اغلب رستوران‌ها و هتل‌ها ، نوشیدنی‌های گازدار صنعتی گرفته است.

اگر قرار باشد برنامه‌ای هدفمند برای گردشگری در کشور تنظیم شود ، در کنار همه مؤلفه‌های دیگر ، باید به گردشگری غذایی نیز توجه ویژه ای شود زیرا یکی از مزیت های نسبی ایران در صنعت توریسم ، همین تنوع غذایی فوق‌العاده است که می‌تواند برای گردشگران داخلی و خارجی ، بسیار جذاب و خاطره‌انگیز باشد ، ضمن آن که زیر ساخت‌های اصلی در کشور موجود است و نیاز به سرمایه‌گذاری هنگفت یا بهره‌گیری از کمک‌های خارجی ندارد.

همچنین در شرایطی که به دلیل برخی محدودیت‌های فرهنگی ، امکان پذیرایی از همه انواع گردشگر در ایران وجود ندارد ، می توان بر مبنای اصول Culinary Tourism برنامه‌های متنوعی مانند فستیوال‌های غذا را برنامه‌ریزی، تبلیغ و اجرا و بدین ترتیب ، افراد زیادی را در همین قالب به ایران جذب کرد.

گردشگری غذایی ، تنها یکی از گرایش‌های گردشگری است که در ایران می‌شود بر روی آن کار کرد و درآمدزایی داشت.

در آینده راجع به مسائل دیگر گردشگری در ایران سخن خواهیم گفت. فقط یادمان باشد که اقتصاد ایران ، ناگزیر از گردشگری است و دیر یا زود ، به این واقعیت تن خواهد داد. "چاه نفت آینده ایران" که البته هنوز درش بسته است ، "صنعت گردشگری" است.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: